Kontakt           

       

Następca Założyciela jako przełożonego generalnego

Marek Pfeiffer urodził się 18 października 1872, w Brunnen, Niemcy, został członkiem Towarzystwa Boskiego Zbawiciela jako Frater Pankracy 21 marca 1889 roku. Po święceniach kapłańskich 30 maja 1896 roku został prywatnym sekretarzem Założyciela w Domu Generalnym. Na pierwszej kapitule generalnej (1902) został wybrany prokuratorem generalnym, funkcję tę pełnił do 1915 roku. W ten sposób nawiązał wiele kontaktów z czołowymi postaciami Kurii Watykańskiej, a także został jednym z konsultorów Jordana. Trzecia Kapituła Generalna w szwajcarskim Fryburgu w 1915 roku wybrała go Przełożonym Generalnym. Z nekrologu Jordana dowiadujemy się jak doszło do tego wyboru: "Ze względu na te okoliczności (skrupulatność Jordana) niektóre kwestie zarządzania stały się trudne, co pogarszało się w miarę upływu czasu. Czcigodny Ojciec (Jordan) zdawał sobie z tego sprawę i na początku kapituły generalnej jesienią 1915 roku, postanowił odmówić ponownego wyboru na przełożonego generalnego... dla osoby tak zaangażowanej w Zgromadzeniu zmiana zarządu była głębokim przeżyciem... powiedział mi: nie mógłbym tego znieść, gdyby nie tak dobre stosunki z Tobą."
 
Ksiądz Pankracy prowadził Towarzystwo przez trzydzieści lat. Założyciel zawsze był dla niego wzorem. Osobiste cnoty i świętość Jordana uznawał za podstawę działania jako przełożonego. Nawiązując do sceny pożegnania Eliasza i Elizeusza, pisał po śmierci Jordana: "Proszę niech twój duch będzie we mnie podwójnie."
 
Jako przełożony generalny Pfeiffer za swój święty obowiązek uważał zachęcanie członków do dążenia do doskonałości, według Konstytucji. Najskuteczniejszą dla niego była pisemna i ustna wymiany myśli. W tym czasie ta forma kontaktu miała wielki wpływ na członków Towarzystwa. Jego odpowiedzi i ilustracje do pytań dotyczących życia zakonnego są jak książka, przedstawiająca ideologię cenną i wtedy, i dziś. Tę wymianę myśli uważał za o wiele bardziej istotną dla młodej, rozwijającej się wspólnoty zakonnej niż dla starszego zakonu, którego duch i praktyki są ustalone, i potwierdzone przez wieki tradycji. Wraz z księdzem Bonawenturą Lüthenem brak tradycji uważał za wyzwanie dla młodego zgromadzenia zakonnego.
 
Pomimo kryzysu finansowego w 1930 roku, który okrył cieniem okres jego kadencji, jego zdolności, pracowitość, poczucie realizmu, i zdecydowanie ukazują Pfeiffera wielkim, i niekwestionowanym autorytetem. Jest to zwłaszcza widoczne w braku spowodowanym jego śmiercią w wypadku 12 maja 1945 roku. Jego wpływ na rozwój młodego zgromadzenia przez tak wiele lat jest niezaprzeczalny. Dzielił się swoją formacją otrzymaną od Jordana i Lüthena, wzbogaconą duchowym i teologicznym rozwojem w Rzymie.
 
W czasie okupacji hitlerowskiej w Rzymie w 1943 i 1944, Pfeiffer działał jako pośrednik między papieżem Piusem XII a władzami niemieckimi. Udało mu się doprowadzić do uwolnienia i ocalenia wielu ludzi. Odwiedzając codziennie więzienia Regina Coeli i przy Via Tasso, wracał z uwolnionymi więźniami, także spośród skazanych na śmierć. Starał się pomagać wszystkim, niezależnie od ich wyznania czy poglądów politycznych. Jego postawa przyniosła mu tytuł Anioła Rzymu. Miał także istotny wkład w uratowanie niektórych włoskich miast przed zbombardowaniem.

Franciscus Jordan

Dopóki

Królowa Nieba i Ziemi nie jest wszędzie wychwalana nie wolno Ci ani na chwilę spocząć.

Salwatorianie na Świecie


Anglia  Albania  Australia  Austria  Białoruś  Belgia  Brazylia
Czarnogóra  Czechy  Ekwador  Filipiny  Gwatemala  Hiszpania  
Indie Irelandia  Kamerun  Kanada  Kolumbia  Komory Kongo  
Meksyk   Mozambik  Niemcy  Polska  Rosja  Rumunia  Słowacja  
Sri_Lanka  Stany_Zjednoczone  Surinam  Szkocja  Szwajcaria  
Tajwan  Tanzania  Ukraina  Wenezuela  Węgry  Włochy