Kontakt           

Papież Jan Paweł II, w swojej Adhortacji Apostolskiej, Vita Consecrata, napisał: “Życie konsekrowane, głęboko zakorzenione w przykładzie życia i w nauczaniu Chrystusa Pana, jest darem Boga Ojca udzielonym jego Kościołowi za sprawą Ducha Świętego. (...) W ciągu stuleci nigdy nie zabrakło ludzi, którzy - idąc posłusznie za wezwaniem Ojca i poruszeniami Ducha Świętego - wybrali tę drogę specjalnego naśladowania Chrystusa, aby oddać się Jemu sercem „niepodzielnym” (por. 1 Kor 7, 34). Oni także porzucili wszystko jak Apostołowie, aby przebywać z Nim i tak jak On oddać się na służbę Bogu i braciom. W ten sposób przyczynili się do objawienia tajemnicy i misji Kościoła dzięki licznym charyzmatom życia duchowego i apostolskiego, których udzielał im Duch Święty, a w ten sposób wnieśli też wkład w odnowę społeczeństwa.”

Bycie osobą konsekrowaną znaczy oddać się uroczyście Chrystusowi z niepodzielnym sercem poprzez śluby zakonne.

 

Co to jest ślub zakonny?
Ślub zakonny to całkowite i ofiarne oddanie się Chrystusowi, które wiąże na zawsze. Jest to wyraz wielkiej miłości, która osobie podejmującej zobowiązania i odpowiedzialności ślubów zakonnych, daje możliwość wolności od przywiązań do tego świata, aby mogli wzrastać do radości świata przyszłego. Śluby zakonne, używane we wspólnotach zakonnych, najczęściej są znane jako rady ewangeliczne. Są to śluby czystości w celibacie, ubóstwa i posłuszeństwa.

 

Czystość
Powinniśmy być czyści w naszych rodzinach i życiu publicznym. Czystość dla ludzi świeckich oznacza życie w celibacie przed małżeństwem i szacunek dla innego małżonka/innej małżonki w małżeństwie. Czystość dla kleru czy też zakonników oznacza celibat na całe życie. Ślub czystości jest czymś, co osoby zakonne wyznają. Przez niego ofiarują tę wolność, którą osoby świeckie mają aby zawrzeć związek małżeński i wychować dzieci.

Posłuszeństwo
Powinniśmy słuchać prawowitej władzy w naszej rodzinie, w naszym kraju i najważniejsze, w Kościele. Obietnica dana Bogu, by być posłusznym kościelnej władzy przełożonego we wspólnocie zakonnej jest zwana ślubem posłuszeństwa. Poprzez niego, osoba poddaje siebie samą przełożonemu i czyni obietnicę słuchania go według Reguł wspólnoty.

Ubóstwo
Powinniśmy kochać Pana Boga ponad wszystko i kochać wszystko inne tylko, gdy ono pomaga nam kochać Boga. Nikt nie powinien być chciwy, ani czynić bogactwa celem swego życia. Osoby zakonne, poprzez ślub ubóstwa, obiecują żyć jak rodzina, gdzie wszystko należy do wspólnoty a żaden członek nie posiada nic osobiście.

 

Nie każdy jest gotów do naśladowania Chrystusa w życiu zakonnym, konsekrowanym, lecz jest wielu, którzy zostali wezwani przez Boga by go znać, kochać i służyć Mu w sposób szczególny i unikalny. Dla wielu ludzi te śluby mogą być trudne do zrozumienia, lecz dla tych, którzy są zakochani w Bogu i usłyszeli Boże wezwanie do życia zakonnego, te śluby są wyrazem miłości osobowej do Boga i innych we wspólnocie zakonnej.

 

Jako Salwatorianie, wypełniamy Wezwanie Boga w naszym życiu konsekrowanym z tymi ślubami w życiu apostolskim.

Franciscus Jordan

Dopóki

żyje na świecie choćby jeden człowiek, który nie kocha Boga ponad wszystko, nie wolno ci ani na chwile spocząć.

Salwatorianie na Świecie


Anglia  Albania  Australia  Austria  Białoruś  Belgia  Brazylia
Czarnogóra  Czechy  Ekwador  Filipiny  Gwatemala  Hiszpania  
Indie Irelandia  Kamerun  Kanada  Kolumbia  Komory Kongo  
Meksyk   Mozambik  Niemcy  Polska  Rosja  Rumunia  Słowacja  
Sri_Lanka  Stany_Zjednoczone  Surinam  Szkocja  Szwajcaria  
Tajwan  Tanzania  Ukraina  Wenezuela  Węgry  Włochy